Monica Mehrabian

12 Май

_mg_0248

Ահա այն ամենը, ինչի հասա, շնորհակալ եմ կրթահամալիր…

Ավարտում եմ, իսկապես չեմ հավատում, որ արդեն առավոտյան դպրոց գնալու փոխարեն համալսարան պետք է գնամ, որ էլ իմ սիրելի ուսուցիչները ինձ չեն դասավանդելու, որ էլ մեր դպրոցի արվեստանոցներում չեմ ստեղծագործելու:

Ես շատ շնորհակալ եմ իմ կրթահամալիրին այս անմոռանալի երեք տարիների համար, դրանք լիովին փոխեցին իմ կյանքը, դարձա ավելի կրթված, բանիմաց, ինքնուրույն, անհատականություն: Ես պարզապես վստահ եմ, որ այն ամենը, ինչ սովորել եմ կրթահամալիրում երբեք ոչմի տեղ չէի կարող սովորել: Ես այստեղ մեծ-մեծ քայլերով առաջ գնացի, հմտացա արվեստում, ծլարձակվեցի ու աճեցի-աճեցի: Չեմ կարողանում պատկերացնել, որ այս ամենից հետո սովորելու եմ այլ տեղ, այլ շենքում ու թաղամասում: Գիտեմ՝ շաատ-շաատ կկարոտեմ այն ուրախ և տխուր օրերը, որ ունեցել եմ կրթահամալիրում, ճամփորդությունները, զավեշտալի դեմքերն ու դեպքերը….հիմա էլ, գրելիս, աչքերիս առաջ են գալիս այդ օրերը, այնքան հոգի կա այդ հիշողություների մեջ, արցունքներս չեմ կարողանում զսպել…. երևի չհավատաք, բայց իսկապես ես ապրել եմ մի ընթացք, որն ինձ փորձությունների ենթարկելով, սովորեցրեց իրական ապրել, հասունանալ, մտածել, ճիշտ և խելացի դատել; Կկարոտեմ այն երկար ճանապարհները, որ գնում էինք, կկարոտեմ այդ ընթացքում դասընկերներիս և ուսուցիչներիս հետ անցկացրած օրերը, այնքան-այնքան շատ են այդ հիշողություները՝ հիմա արդեն բարի, ծիծաղելի, անհիշաչար: Էլի ասեմ, որ արվեստը իմ մեջ ձևավորեց իմ դպրոցը՝ գեղարվեստի դպրոցը:

Իմ երեք տարիների աշխատանքները և ստեղծագործությունները…

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: