Երկու խոսք-պատում

17 Апр

Անվերնագիր
Այդ դեպքից հետո շատերն էին խոսում այդ մասին, շատերը լռում էին, բայց, ավա՞ղ,
քչերը միայն մտածեցին, թե ինչ կանեին, թե ինչպես կվարվեին իրենք: Ես էլ մտածեցի, մտածեցի ու հասկացա, որ…
Որ պետք չէ առանց հստակ փաստերի եզրակացություներ և քննադատություներ անել,
կարող ես քո կարծիքը կամ տեսանկյունը ունենալ այդ փաստի շուրջ, սակայն հրապարակայնորեն քննադատելու իրավունք չունես, երբ հարցը վերաբերվում է ուրիշների կյանքին, քանի որ չես կարող իմանալ, թե դու ինքդ ինչ կանեիր նրա փողարեն այդ ժամանակ:

Խոսքը
Ինչ դեր ունի խոսքը մարդու կյանքում: Ինչու ենք միմյանց մասին կարծիք կազմում հենց առաջին խոսքից: Ինչ կարող է անել խոսքը կամ բանը:
Խոսքերով կարելի է և՛ սպանել, և՛ ապրեցնել, հետևեք ձեր բառերին, քանի որ երբ մարդուն գեղեցիկ բաներ ես ասում, առաջին հերթին դու ինքդ քեզ ես գեղեցկացնում դրանցով, հետո դիմացինիդ, բառերը շատ խորն են մխրճվում մարդու հոգում, և՛ լավ, և՛ վատ խոսքերը չեն մոռացվում երքեք: Ամեն մարդու ներսում ապրում է մի երեխա, որ ամեն բառին մեծ նշանակություն է տալիս, և եթե ցանկանում ենք, որ մեր շրջապատը լինի ուրախ, երջանիկ, գեղեցիկ, առաջինը պետք է սկսենք մեզանց, մեր մտքերից, քանի որ մտքերը դառնում են խոսքեր, որոնցով կառուցվում է մեր աշխարհը:

Նորից Տերյան՜

11 Фев

   Որքան շատ եմ կարդում Տերյան, այնքան ավելի շատ եմ սկսում սիրել, այնքան ավելի ու ավելի եմ համոզվում թե որքան հոգեհարազատ է իմ հոգուն:
  Ամեն անգամ կարդալիս նրա ստեղծագործություները, ես ապրում եմ այդ տողերը, կարծես հենց իմ կյանքից վերցված լինեն:
Այնքան սեր, զգացմունք կա դրանց մեջ, որ անսիրտ մարդն անգամ կարդալիս, չի կարող անտարբեր մնալ:

Եվ հիմա մեր կրթահամալիրում, Տերյանական օրեր են:

IMG_20150211_183507

***
Դու կգաս ու կրկին հեքիաթով կդյութես,
Լուսերես կըցրես մառախուղն իմ հոգու,
Ոսկեշող հայացքով և քնքուշ խոսքերով, որ գիտես միայն դու։

Կըփարվես մեղմորեն, կըփռես, կըվառես անթառամ
Կուսական աշխարհիդ ծաղիկներն անծանոթ,
Կընստենք իրար մոտ, և հեռու կլինի առօրյան միաձայն ու աղոտ։

Սև թախիծն՝ իմ սրտից, մութ խոհերն՝ իմ հոգուց կըգնան
Լույսիդ դեմ կըցրվեն ըստվերները մռայլ,
Տառապանքը քեզ հետ՝ քաղցր հուշ, և խոսքերը՝ խորհուրդ կըդառնան, կըհագնեն ուրիշ փայլ։

Մթագին գիշերում, աշխարհում մթամած, խավարում,
Կըվառենք չմեռնող, չմարող կըրակը մեր հոգու,
Մեր ողջույնը սիրով կընետենք և՛ մարդկանց, և՛ երկրին, և՛ հեռուն ես ու դուն։

***
Այսօր դու քաղցր ես նայում, առավո’տ,
Եվ դյութական է համբույրը քո զով,
Եվ լայն է բացված հեռուն արևոտ,
Ու գինով եմ ես մի նոր երազով…

Ելնել ճանապարհ, խնդուն հեռանալ,
Զվարթ և թեթև թափառել ազատ,
Եվ ո՛չ հայրենիք, ո՛չ տուն ունենալ,
Ո՛չ անուն, ո՛չ զենք, ո՛չ փառք, ո՛չ արծաթ…

Սիրել ու կրկին սիրել խնդագին,
Փայփայել քնքուշ, լինել հարազատ,
Հեռանա~լ, դառնա~լ կրկին ու կրկին,
Անհուն աշխարհում բացսիրտ և ազատ։

Ողջունել սիրով անց ու դարձողին,
Օրհներգել կյանքը, աշխարհին ժպտալ,
Հարազատ լինել ջրին ու հողին
Եվ անհուն սիրով սիրել ու գթալ…

Մութ հավերժության դառնությունն զգալ,––
Եվ թախծել անհուն և անչար լինել,—
Մեռնող մանկան մոտ դառը հեկեկալ,
Բաց շիրմի առաջ ողջ կյանքը օրհնել…

Մեռնել անտրտունջ հնազանդության
Մեղմագին երգով, ժպիտով քնքուշ. —
Զգալ, որ ողջը հեքիաթ է միայն,
Ցնորք է անվերջ, երազ է անուշ…
***

Երբ կյանքը սուր փշերով
Կարյունոտե քո հոգին,
Հիշի՛ր, որ սուրբ հուշերով
Շղթայված ես դու մեկին։
Երբ մենք հեռու կըլինենք,
Երբ կանջատվենք առհավետ,
Հիշի՛ր, որ կա սրբազան
Հանդիպումի արահետ։
Հիշի՛ր, որ երբ մի անգամ
Մահին հաղթեց խնդագին,
Էլ չի կարող մոռանալ
Ակնթարթն այն մեր հոգին։
Քո խոսքերը սրբազան
Չեն խավարիլ խավարում,
Շուրջը, շուրջը ամեն ինչ
Կերգե անդարձ քո հեռուն։
Դու կըլինես իմ հոդում,
Դու ամեն տեղ կըլինես,
Որպես քաղցր մի խոկում,
Ե՛վ անմարմին, և՛ անտես։
Մեզ ամեն ինչ այս երկրում
Հմայում է և խաբում,
Բայց կա անհաս մի բերկրում,
Հրաշք-անկարծ հանդիպում…
Երբ կըլինենք մենք հեռու,
Անվերադարձ և օտար,
Հիշի՛ր, որ ինձ մի անգամ
Հավերժաբար դու գտար…
***
Անե՛յլա, ոչ ոք դեռ չի համբուրել
Շուրթերըդ մւսքուր, կուրծքըդ դողդոջուն,
Ո՞վ է քո անուշ աչքերը վառել
Այս աղջամուղջում…

Խավար օրերի երազում դժգույն
Հայտնվում ես դու արշալույսի պես,—
Պոետը քեզ է երազում անքուն
Ու պաշտում է քեզ։

Գեղեցկությունըդ վառված է բոցե
Դաշույնի նըման սև կյանքի վրա. —
Թող կարոտ սիրտըս մահացու խոցե
Եվ թող չերերա…

Գեղեցկությանըդ, որպես մահապարտ,
Երկրպագում է բանաստեղծը միշտ
Եվ ողջունում է խնդությամբ հպարտ
Տառապանք ու վիշտ։

Անե՛յլա, ոչ ոք դեռ չի համբուրել
Շուրթերըդ մաքուր, կուրծքըդ դողդոջուն,
— Ո՞վ է քո ոսկի ժպիտը վառել
Այս աղջամուղջում…
***

Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարան

10 Фев

Մի քանի օր առաջ Գեղարվեստի դպրոցից տիկին Սոֆյայի նախաձեռնությամբ ես այցելեցի Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարան, մեծ բավականություն ստացա այնտեղ ցուցադրվող նկարներից, Աբովյանի մասին պատմող տեղեկություններից: Հետո համացանցում տուն-թանգարանի մասին պատմող մի նյութ գտա և այն ներկայացնում եմ իմ բլոգում:
640PX-~1 Читать далее

Ես կարողանում եմ…. ՆԿԱՐԵԼ

15 Янв

Անցյալում բլոգումս պատմել եմ, թե որքան մեծ դեր է խաղացել իմ կյանքում կրթահամալիրս, որի շնորհիվ ունեմ բազմաթիվ ձեռքբերումներ ու կարողություններ:
Նկարում եմ, ստեղծագործում. դա է իմ ընտրած ուղին:
Առանց արվեստի պարզապես ես ինքս ինձ չեմ պատկերացնում: Նկարել, ուսումնասիրել եմ շատ նկարիչների գործերը: Ես երբեք չեմ դադարի նկարել, այն արդեն շատ խորն է արմատավորվել իմ մեջ: Վերջերս ժամանակի սղության պատճառով, ես որոշ դադարներ եմ ունենում, բայց երբ սկսում եմ նորից նկարել, կարծես կարոտած լինեմ վրձիներս, ներկերս, գիտեմ՝ շատ քչերը կհասկանան ինձ և գուցե շատերը խենթի տեղ դնեն, բայց այն մի աշխարհ է, որն ապրում և ապրեցնում է ինձ:
Դեռ Ամանորից առաջ ես և իմ մտերիմ ընկերները, մասնակցեցինք սբ. Ղազար կղզու նախագծին՝ պատրաստելով կղզու մակետը: Սկզբում մենք այն բոլորովին ուրիշ էինք պատկերացնում, ընթացքում հասկացանք, որ այն լրիվ ուրիշ ձև է ստանում, սակայն մեզ այդպես ավելի դուր եկավ, քան մեր պատկերացրածը, վերջում հասկացանք, որ այն ստացված է:
«Քարեր ու գույներ» նախագիծն այնքան հետաքրքրեց ինձ, որ արդեն սկսել եմ թուղթ չօգտագործել: Նման աշխատանքները սկսել ենք դեռ 2014թ.-ից և շարունակում ենք մինչև այսօր: Ամանորի նախագծերի կապակցությամբ, դասընկերներս սկսել էին նկարել Ամանորին վերաբերվող թեմաներով քարերի վրա, ես նույնպես շտապեցի նկարել, ընկեր Գայանեյի օգնությամբ, ով այդ նախագծի հեղինակն է, քարեր ընտրեցինք, և ես սկսեցի նկարել, այնքան հեքիաթային և գեղեցիկ ստացվեց, բոլորին դուր է եկել: Դրանք պետք է նվիրեինք երեխաներին, հուսով եմ՝ նրանց ևս շատ են դուր եկել:
Նկարս մասնակցեց աճուրդին և վաճառվեց, շատ զարմացած էի, քանի որ ուշ իմացա այդ մասին, և մտքովս անգամ չէր անցնում, այդ մասին ևս պատմել եմ իմ բլոգում: Ես սպասում էի Դիջիթեք 2015- ին և կունենամ իմ մասնակցությունը: Արդեն սկսել ենք աշխատանքները, ինչպես միշտ նկարչությանը վերաբերող է, ես և իմ ընկերուհին պատկերազարդելու ենք մի գիրք (տ. Սոֆյայի նախագիծն է), որը էլեկտրոնային տարբերակով կներկայացնենք Դիջիթեքին: Կարծում եմ՝ անպայման հաջողության կհասնի, ես անգամ կասկած չունեմ: Դրա մասին ևս կպատմեմ բլոգումս, սպասեք իմ նոր հաջողություներին:
Ձեր՝ Մոնիկա

Վա՜յ,Էս ի՜նչ բաց թողեցի…..

18 Дек

IMG_20140923_232201

Ես տեղյակ էի դեկտեմբերի տասնվեցին Կամերային երաժշտության տանը կայանալիք կրթահամալիրի 25-ամյակի ամփոփում-տոնախմբության մասին:

Մինչ այդ օրը բոլորը, նաև ես, պատրաստվում էինք ներկայանալուն, սակայն, ցավոք սրտի, ժամանակը չբավականացնելու և շատ զբաղված լինելու պատճառով ես չկարողացա իմ ուզածի պես ներկայանալ, անգամ այդ օրը ներկա չէի: Գիտեմ, որ մեծ բան եմ կորցրել, սակայն իմ ընկերների և ուսուցիչների՝ կայքում տեղադրված նյութերի շնորհիվ բավականաչափ տեղյակ էի, թե ինչպես էր այն ընթացել:

Իմ շնորհավորանքներն եմ հղում բոլոր մասնակիցներին, կրթահամալիրցիներին, պարգևատրվողներին և հատկապես մեր կրթահամալիրի տնօրեն Տիար Բլեյանին՝ ում շնորհիվ ունենք այսօրը:  Շնորհակալ եմ այսպիսի տոն ստեղծելու համար:

Ես մեծ հպարտություն ապրեցի՝ տեսնելով իմ ընկերների ելույթները: Իսկ ինչ վերաբերում է մեր նկարների աճուրդին, կարծում էի միայն ցուցադրություն է լինելու: Անտեղյակությունս վերագրում եմ վերջին օրերի իմ ցրվածությանը: Եվ ահա, անակնկալի եկա, երբ հաջորդ օրն ինձ ասացին, որ մեր նկարներից բավականաչափ վաճառվել է, այդ թվում՝ իմ աշխատանքը: Անչափ ուրախացա, հուզվեցի…

Ուրախ եմ,որ արվեստը հասկացողներն ու գնահատողները քիչ չեն:

Ես էլ երբեք բաց չեմ թողնի նման հրաշալի տոնախմբությունների ներկա գտնվելու, մասնակցելու հնարավորությունը:

Առջևում  Դիջիթեքն է, այն հաստատ բաց չեմ թողնի…

Յոգա

15 Ноя

Մի փոքր յոգայի մասին…

1231118_1472499326320066_2802964241131551286_n10369734_1472499369653395_6923476474807004121_n

 

IMG_20140817_13235110390545_1504082956472296_2507667870100836243_n

IMG_20140817_132204IMG_20140817_131150

Յոգան բառացիորեն նշանակում է միություն՝ մտքի, մարմնի և հոգու միաձուլում: Յոգան նաև արվեստ է, գիտություն և փիլիսոփայություն:
Յոգայի կանոնավոր պարապմունքներն ու ուսումնասիրությունը կարող են նվազեցնել լարվածությունը /սթրեսը/, կանոնավորել օրգանիզմի աշխատանքը և ընձեռնել լավակեցության խորը ինքնազգացողություն:

Յոգա բառը հաճախ ասոցացվում է հինդուիզմում, բուդդիզմում և ջայնիզմում հանդիպող ֆիզիկական և մեդիտատիվ վարժանքների հետ, սակայն դա չի նշանակում, որ Յոգան իսկզբանե հինդուիստական, բուդդիստական կամ ջայնիստական համակարգ է։

Յոգայի ութ փուլերն են.

  1. Յամա (էթիկայի չափանիշներ, զսպվածություն, անձնական հիգիենա, բարոյականության նորմեր)
  2. Նիյամա (ինքնակազմակերպում, սոցիալական և հոգևոր կողմնորոշում)
  3. Ասանա (մարմնի համար հարմար դիրքեր)
  4. Պրանայամա (շնչառության կարգավորում և ղեկավարում)
  5. Պրատյահարա (զգայարանների ճանաչում և ղեկավարում)
  6. Դհարանա (կենրոնացում որևէ կոնկրետ օբյեկտի վրա)
  7. Դհիյանա (մեդիտացիա, կենտրոնացման թիրախ-օբյեկտի հետ կապի հաստատում)
  8. Սամադհի (գեր-գիտակից, պայծառացման որակներով բնութագրվող վիճակ, որում մենք մերձենում ենք բնության տարերքների, Տիեզերքի հետ, ճանաչում ենք ինքներս մեզ ու մեր շրջապատող աշխարհը՝ մեր Ճամփան ավելի հավեսով ու պատվով անցնելու, երջանիկ լինելու համար)
  9. Յոգա կիրարկողները, Յոգայի փիլիսոփայության հետևորդները, որոնք ձեռք են բերում բարձր կարգի կարողություններ՝ անվանվում են Յոգինի(կանանց դեպքում) և Յոգի (նաև Յոգին) (տղամարդկանց դեպքում)։

Եկեղեցի սուրբ Սենտ-Սեսիլ, Ալբի Ֆրանսիա Собор Сент-Сесиль, Альби, Франция

6 Ноя

6ZHqZEN2kb4 71XeP5a1WZI

BfVoov-kTMw

Fa38oc01pRw j77KPsSEjYY